สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ
LSVคลังสมองออนไลน์ "ปีที่14"
ตุลาคม 15, 2019, 08:38:34 AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 
   หน้าแรก   ช่วยเหลือ เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ  (อ่าน 6254 ครั้ง)
TongTang-LSV team♥
.กลุ่มผู้มีน้ำใจงาม..
member
*

คะแนน985
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3407



« เมื่อ: ตุลาคม 01, 2008, 01:42:02 AM »

ไม่รู้จะเอาลงห้องไหนดี ขอฝากไว้ที่ห้องนี้ก่อนละกัน
ไม่รู้มีใครได้ดูรายการฅนค้นฅนสองตอนนี้บ้าง "สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ"
อยากจะเอาเรื่องราวของน้องคนนี้ฝากไว้ให้ใครอีกหลายๆ คนที่ท้อแท้และกำลังสิ้นหวังได้ดูได้อ่าน
เผื่อจะได้มีแรงกายและแรงใจลุกขึ้นมาต่อสู้กับชีวิตอีกรอบ วันนี้เป็นตอนสุดท้ายที่พึ่งฉายจบไป
เด็กๆ สมัยนี้ได้ดูและทำได้สักครึ่งของน้องคนนี้คงจะดีไม่น้อย หรือแม้กระทั้งผู้ใหญ่เองก็ตาม







เรื่องย่อ : สไบทองเด็กหญิงหัวใจทองคำ

   ถ้า มีพรสักสามข้อให้เลือก ข้อหนึ่งหนูขอให้แม่หายป่วย ข้อสองขอให้ตามีบ้านดีๆอยู่ ข้อสามขอให้หนูได้เรียนสูงๆได้เป็นตำรวจ มนัสนันท์ อิ่มกระจ่าง เด็กหญิงวัย 13 ปี รูปร่างผอมสูง หน้าตาหม่นหมองแววตาแฝงไปด้วยความเศร้าโศกดูไม่มีชีวิตชีวา หรือแม้แต่รอยยิ้มบนใบหน้าก็แทบจะไม่หลุดรอดให้เห็น สไบทองกำลังเรียนอยู่ชั้น ม.1 โรงเรียนวัดโบสถ์ อ.วัดโบสถ์ จ.พิษณุโลก ทุกวันนี้สไบทองอาศัยอยู่กับครอบครัวของป้า ช่วงนี้ครอบครัวแทบจะไม่มีรายได้เข้าบ้านเลยนอกจากการขายปลาเล็กๆน้อยๆ ส่วนครอบครัวของสไบทองนั้นเธอบอกว่า “ตั้งแต่เกิดมาหนูไม่เคยเห็นหน้าพ่อเลยแม้แต่ชื่อก็ไม่รู้จัก” ที่เป็นแบบนี้เพราะเธอกำเนิดมาจากผู้ชายที่สร้างตราบาปไว้ให้กับแม่ของเธอ แม่ของสไบทองนั้นเป็นคนสติฟั่นเฟือน ไม่รับรู้เรื่องราวอะไรทั้งนั้นแม้กระทั้งกับลูกของตัวเองก็ไม่รู้จัก ทุกวันนี้แม่ของสไบทองเข้ารับการรักษาตัวอยู่ที่สถานสงเคราะห์วังทอง มาเป็นเวลานานมานับสิบปีแล้ว ในชีวิตของสไบทอง ทุกวันเธอต้องทำงานหนักเกินวัยตั้งแต่เช้าตรู่ยันค่ำมืด ไม่มีวันหยุด เธอทำงานทุกอย่างที่สามารถหาเงินมาช่วยเลี้ยงดูครอบครัวของป้าได้ ตั้งแต่เก็บขยะ ขายผัก ขายปลา ทุกเวลาของชีวิตเธอมีแต่ทำงานหาเงินเท่านั้น และตอบแทนผู้มีพระคุณ เธอหวังและรอคอยเพียงว่าสักวันหนึ่ง แม่ของเธอจะหายเป็นปกติ และเธอสามารถรับแม่มาอยู่ด้วยกันได้ เหมือนกับครอบครัวของคนอื่น ความหวังของเด็กหญิงสไบทองจะมีความเป็นไปได้แค่ไหน ความกตัญญูที่เธอทำมาตลอดชีวิตจะตอบแทนเธอยังไง



อันนี้บอร์ดของ TV บูรพาโดยตรง.. http://www.tvburabha.com



บันทึกการเข้า


TongTang-LSV team♥
.กลุ่มผู้มีน้ำใจงาม..
member
*

คะแนน985
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3407



« ตอบ #1 เมื่อ: ตุลาคม 01, 2008, 02:01:34 AM »



<a href="http://a1c4195efcc8f0237d70ee0f48e1604713704a0#/1_a_video_from_cocore_11407580.flv" target="_blank">http://a1c4195efcc8f0237d70ee0f48e1604713704a0#/1_a_video_from_cocore_11407580.flv</a>





ไปดูย้อนหลังได้ที่นี่..

คลิปย้อนหลัง..
http://www.dailymotion.com/video/k26RY0XJKRMV8aLRDe






รวมกระทู้ : สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7006577/A7006577.html

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7005743/A70057 43.html

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7005759/A70057 59.html

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7005766/A70057 66.html

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7005826/A70058 26.html

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7005841/A70058 41.html

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7005912/A70059 12.html
บันทึกการเข้า

TongTang-LSV team♥
.กลุ่มผู้มีน้ำใจงาม..
member
*

คะแนน985
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 3407



« ตอบ #2 เมื่อ: ตุลาคม 01, 2008, 01:55:09 PM »

เก็บกระทู้มาบอกเล่าต่อ..



สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ



เรียบเรียงข้อมูลโดยกระปุกดอทคอม
ภาพประกอบจาก pantip.com และ tvburabha.com

          "ถ้ามีพรสัก 3 ข้อให้เลือก ข้อ 1 หนูขอให้แม่หายป่วย ข้อ 2 ขอให้ตามีบ้านดีๆ อยู่ ข้อ 3 ขอให้หนูได้เรียนสูงๆ ได้เป็นตำรวจ"

          ความฝันเล็กๆ แต่ยิ่งใหญ่ของ "สไบทอง" หรือ เด็กหญิงมนัสนันท์ อิ่มกระจ่าง วัย 13 ปี เด็กหญิงหัวใจแกร่ง ที่ไม่เคยเห็นหน้าพ่อ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อคือใคร เนื่องจากแม่ของเธอมีสติไม่สมประกอบ ถูกข่มขืนจนตั้งท้อง อีกทั้งแม่ของเธอไม่รับรู้ด้วยซ้ำว่าเธอคือสายเลือดของตัวเอง (ปัจจุบันแม่ของเธอถูกส่งไปอยู่สถานสงเคราะห์วังทอง มาเป็นเวลานานมานับสิบปีแล้ว)

          "ตั้งแต่เกิดมาหนูไม่เคยเห็นหน้าพ่อเลย. . . แม้แต่ชื่อก็ไม่รู้จัก" สไบทอง บอกเล่าข้อมูลเกี่ยวกับครอบครัวที่อยู่ภายในใจของเธอให้ฟัง 

          สำหรับชาวบ้านในอำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก จะเห็นเด็กหญิงสไบทอง ในลักษณะของผู้หญิงรูปร่างผอมบาง สูงยาว ใบหน้าไม่ค่อยประดับด้วยรอยยิ้ม เวลาก้าวเดินไหล่ของเธอจะคู ก้มหน้าก้มตาเป็นประจำ ประหนึ่งว่าบนบ่าจะแบกภาระไว้ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่เธอเพิ่งจะเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น และกำลังศึกษาอยู่ชั้น ม.1 โรงเรียนวัดโบสถ์
สไบทอง เติบโตมาจากการเลี้ยงดูของตากับยาย ในอำเภอพรหมพิราม แต่ยายก็เสียชีวิตไปตั้งแต่เธออายุได้ 6 ขวบ ต่อมาตาที่เลี้ยงดูเธอเพียงคนเดียวประสบอุบัติเหตุ สมองกระทบกระเทือนทำให้สติฟั่นเฟือน เธอจึงย้ายมาอยู่กับป้าและลุงผู้เป็นสามี ที่อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ในซอกแคบๆ พอให้ได้ซุกหัวนอน ป้าของเธอไม่มีอาชีพอะไร ส่วนลุงหาปลาขาย ซึ่งรายได้ก็ไม่แน่ไม่นอน 







          ทุกวันนี้สไบทองต้องทำงานอย่างหนัก ด้วยจิตสำนึกที่คิดอยากจะช่วยหรืออยากตอบแทนป้าบ้าง โดยการทำงานอย่างทุกอย่างที่กำลังของตัวเองจะสามารถทำได้ ทุกๆ วันหลังเลิกเรียนเธอไม่เคยได้สัมผัสชีวิตแบบเด็กวัยรุ่นทั่วไป ไม่เคยได้วิ่งเล่น ไม่เคยออกไปเที่ยวเตร่ เพราะเธอต้องรีบไปรับน้องชาย (หลานของป้า) พากันกลับบ้าน "เล่นไปไม่ได้อะไร รีบกลับมาทำงานบ้านดีกว่า" นี่คือคำพูดใสซื่อที่ออกมาจากใจ สไบทอง

          จากนั้นเธอต้องมีหน้าที่ปั่นซาเล้งคู่ใจคันเก่าๆ โทรมๆ เอาปลาที่ลุงหามาได้ไปขาย แต่ถ้าวันไหนไม่มีปลาก็ใช่ว่าเธอจะหยุดอยู่นิ่ง เพราะเธอก็จะปั่นซาเล้งออกไปเก็บขยะ เก็บขวด เก็บของเก่าเพื่อนำไปขาย กว่าจะได้เหยียบย่ำเข้าบ้านพระอาทิตย์ก็เลยลับขอบฟ้าพระจันทร์ขึ้นมาแทนที่ไปนานแล้ว ซึ่งเธอเริ่มทำแบบนี้มาตั้งแต่ชั้น ป.3

          กิจวัตรทุกๆ วันหลังจากเก็บของเก่า เธอจะอาบน้ำอาบท่าและกินข้าว . . .จานข้าวที่เธอกินประจำประกอบไปด้วยข้าวล้นจาน ส่วนกับข้าวมีเพียงน้อยเดียวเท่านั้น หลังจากนั้นเธอก็จะล้างจานหรือทำงานบ้านต่ออีกเล็กๆ น้อยๆ เสร็จภารกิจต่างๆ ก็ถึงเวลาที่ต้องหยิบเอาการบ้าน หรือหนังสือเรียนออกมาทบทวน ซึ่งกว่าเธอจะทำอะไรต่อมิอะไรเรียบร้อยก็ปาเข้าไป 4 ทุ่มกว่าแล้ว ถึงจะได้เข้านอน ขณะที่เด็กคนอื่นในวัยเดียวกันคงเข้านอนก่อนเธอไปนานแล้ว 

          แต่เช้าวันเสาร์และอาทิตย์ก็ใช่ว่าเธอจะหยุดพักผ่อน แต่กลับเป็นวันพิเศษกว่าทุกๆ วัน เพราะเธอต้องตื่นนอนตั้งแต่ ตี 3 ซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ของป้าไปตลาด เพื่อหาซื้อผักมาขาย แต่ก่อนที่จะปั่นซาเล้งไปขายผัก เธอต้องสวมบทบาทเป็นแม่บ้านไปรับจ้างทำงานบ้านให้กับเพื่อนบ้านละแวกนั้น แลกกับเงิน 100 บาท ถึงจะกลับมาเอาซาเล้งคู่ใจคันหนัก ที่อุดมไปด้วยพืชผักนานาชนิด ไปปั่นตระเวนขายตามบ้านต่างๆ ทั้งใกล้และไกล 







          "ถ้าเป็นเด็กคนอื่นๆ รุ่นนี้คงจักรยานยนต์หัวแดงไปแล้ว แต่เด็กคนนี้เลือกที่จะทำมาหากินช่วยครอบครัว" คำพูดบอกเล่าของผู้ที่พบเห็นสไบทองเป็นประจำเล่าให้กับทีมงานฟัง 

          ในชีวิตของสไบทอง ทุกวันเธอต้องทำงานหนักเกินวัย ตั้งแต่เช้าตรู่ยันค่ำมืด ไม่มีวันหยุด เธอบอกว่า อยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้อะไร อยู่ไปก็ไม่ได้เงิน ก็เลยออกมาช่วยทำมาหากิน ไม่มีใครบอกให้ทำ เธออยากทำเอง เพราะอยากเก็บไว้เป็นทุนเรียน เก็บไว้ให้ป้าซื้อข้าวสาร และเก็บไว้ให้ตา เพราะตาอยู่คนเดียว (เธอจะไปเยี่ยมตาทุกเดือน เดือนละ 3 ครั้ง เอาเงินและข้าวสารไปให้)

          ทุกวันนี้ความหวังและความฝันของเด็กหญิงสไบทอง คือการที่แม่ของเธอจะหายเป็นปกติ และเธอสามารถรับแม่มาอยู่ด้วยกันได้ มีบ้านเป็นของตัวเอง พร้อมกับรับตาที่ห่วงใยมาอยู่ด้วยกัน ให้เหมือนกับครอบครัวของคนอื่น

          เงิน 100 บาทสำหรับเด็กบางคนอาจได้แค่ไอศรีมแค่ 1 แท่ง แต่เงินตั้ง 100 บาท ของเด็กผู้หญิงสไบทองกลับต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อแรงงาน เพื่ออยากตอบแทนผู้มีพระคุณ




ที่มา : http://hilight.kapook.com/view/29001




คลิป สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ ตอนที่ 1/1

คลิป สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ ตอนที่ 1/2

คลิป สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ ตอนที่ 1/3

คลิป สไบทอง เด็กหญิงหัวใจทองคำ ตอนที่ 1/4


บันทึกการเข้า

bancha.2518
member
*

คะแนน42
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 1066


ลูกสาว ครับ


อีเมล์
« ตอบ #3 เมื่อ: ตุลาคม 01, 2009, 02:10:01 AM »

นานแล้วซินะ ป่านนี้น้องเค้าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว  น่าจะหัวใจเพรชมากกว่า ทองมันสวย แต่อ่อน เพรช มันแข็ง และสวย  ไม่เอา
บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1 RC2 | SMF © 2001-2006, Lewis Media

lsv2555Please follow the new website at https://www.pohchae.com

Valid CSS!